Om op te kauwen

De huisfilosoof van Zinzoekers slingert elke maand wat filosofie jullie kant op over het zoeken naar zin. Deze keer: ‘Herhaling is de kracht van herhaling’

Weer een stukje over herhaling van die huisfilosoof? Dat hadden we toch vorige maand ook al? Een oude Nederlandse wijsheid zegt: herhaling is de kracht van herhaling, dus dan kan het geen kwaad de herhaling zelf een keer te herhalen. 
Vorige keer daagde Nietzsche je uit om je leven op repeat te zetten, deze keer doet de Franse filosoof Albert Camus daar nog een schepje bovenop. Voor Camus is het grootste filosofische probleem de vraag naar de zin van het leven: je weet dat het leven een herhaling is van eten, slapen, opstaan, met als enig vaststaand feit de dood ergens in de toekomst. Die permanente herhaling, wat een absurd leven! Zou je die cyclus niet gewoon vrijwillig moeten onderbreken, om toch een zinvolle keuze te hebben in dat absurde herhalende leven?
Het antwoord op deze vraag is te vinden in de Pest, een roman van Camus. Het boek vertelt over een dorp in quarantaine vanwege een pestuitbraak. De gelatenheid en berusting ligt op de loer: wat valt er nog te doen, wat heeft het leven voor zin, wanneer je zoveel absurditeit om je heen ziet? Het antwoord geeft Camus in de hoofdpersoon, de arts Bernard Rieux. “Wat mij interesseert is mens zijn”, zegt hij wanneer hem gevraagd wordt naar zijn drijfveer om door te blijven gaan in de ellende. Hij komt in opstand tegen die eindstreep die de dood is, omdat dat ‘mens zijn’ het waard is om te onderzoeken en te leven.

Foto: Henk Ravenhorst

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *